شرح حال مؤلف نامش مولى معين و يا منلا معين الدين فراهى هروى عارف كامل و واعظ شهير هرات است . تاريخ تولد وى به درستى معلوم نيست و زندگى كودكى و جوانى وى در تذكره‌ها نيامده است . تنها در كتابهاى روضة الصفا مجلد هفتم و الذريعة بنقل از روضة الصفا و كشف الظنون بطور اختصار از وى نامى برده شده است . وى بقول صاحب روضة الصفا از علماء و عرفاء زمان سلطان حسين بايقرا مىبود ( 911 ) و مردى زاهد و پارسا بوده است و از دنيا و بهرهاى آن گريزان ، مدتى امامت جماعت مسجد جامع هرات را بر عهده داشت و لكن شغل وى ارشاد و هدايت مردم از راه وعظ و درس و بحث بوده است . گويند منصب قضا را رد كرد و از تصدّى آن سر باززد . برادرش منصب قضا داشت و پدرش نيز مردى فاضل و با ذوق و اديب بود در مواردى چند بمناسبت مقام از اشعار پدرش درين كتاب آورده است . و چنان كه از سياق اشعار خود و پدرش معلوم مىشود خانوادهء ذوق و ادب بوده‌اند ، ظاهرا خود ديوانى داشته است كه اكنون در دست نيست . هم خود و هم پدرش مسكين تخلّص كرده‌اند . وى بنا بر قولى به سال 908 ه . ق . درگذشت و در مقبرهء خواجه عبد اللّه انصارى به نزديك مقبرهء برادرش مدفون گرديد . از جمله كتب و رسائلى كه به دو نسبت داده‌اند و بجز قسمتى از آنها كه به صورت قلمى و چاپى در دست است چيزى ديگر موجود نيست ، عبارت است از : 1 - معارج النبوّة در سيرت حضرت رسول .